04/09/2020

նախաբան

շուտով քսեց
շրթունքին կարմիրը
մատներով շտկրտեց
մազերուն գանգուրները
դէմքը քիչ մը թեքեց`
դէպի աջ,
լուսանկարողին համար`
դէպի ձախ,
ապա
պրկուած ժպիտ մը
գծագրեց դէմքին
նայելով անդին
ոչ ոքին

 

պէտք էր փաստէր
աշխարհին
կեանքին
ու ժամանակին
թէ գեղեցիկ էր տակաւին
ու երջանիկ

 

երկար դիտեց
Տիկին Պիաթրիս
պատառ մը երջանկութիւնը պատկերին
ու վերադարձաւ
իր մոխրագոյն առօրեային

ա

փնտռեց
Տիկին Պիաթրիս
փնտռտեց
ամեն տեղ

 

փնտռածը
ի՞նչ էր
ինքն ալ
չէր գիտեր

 

փնտռածը
ո΄չ գիտցաւ
Տիկին Պիաթրիս
ոչ ալ գտաւ

բ

ապակիները մաքրեց
Տիկին Պիաթրիս
իր պատուհանէն
չքնաղ աշխարհ մը
տեսնել ուզեց

 

ապակիները պատուհանին
մաս մաքուր էին
սակայն մաքրելը
շարունակեց

 

անբիծ ապակիները
անդադար մաքրեց
Տիկին Պիաթրիս
իր պատուհանէն
չքնաղ աշխարհ մը
տեսնել երազեց

գ

դրան ետեւ սպասող
փորձանք մը կար
ամեն օր


Տիկին Պիաթրիս
ուզէր չուզէր
սա դուռը
պէտք էր բանար


օրը նոր
փորձանքը նոր
սակայն կարեւորը
իրեն համար
այն փոքրիկ թռչունն էր
որ սուրճի գաւաթին մէջ
ամեն առաւօտ
կը յայտնուէր

 

Տիկին Պիաթրիս
ամեն առաւօտ
սուրճը կը խմէր
եւ յոյսով
մրուրին մէջի
փոքրիկ թռչունին
բարի լուրը կը սպասէր

դ

Տիկին Պիաթրիս
երբ թխուածք մը պատրաստէր
ո΄վ զարմանք
դրան սեմին
հիւր մը կը յայտնուէր

 

առեղծուած մըն էր
կարծես
նախազգացում մը կ’ունենար
թէ այդ օրը
անակնկալ հիւր մը պիտի գար

 

Տիկին Պիաթրիս
երբ թխուածք մը պատրաստէր
երեսին ժպիտ մը կը գծագրուէր
ու կը մտածէր
թէ արդեօք ո՞վ էր
այն հիւրը
որ թխուածքին հոտը
քիթին հասած
իր դուռը պիտի թակէր

ե

կը դիտէր
Տիկին Պիաթրիս
աման լուացող
երիտասարդ տղամարդիկը այսօրուան
ու կը յուզուէր

 

ախ
ինչո՞ւ այսքան
կանուխ ծներ էր
եթէ քիչ մը աւելի ուշ
աշխարհ գար
չէ՞ր ըլլար

 

յուզուած կը դիտէր
Տիկին Պիաթրիս
աման լուացող
երիտասարդ տղամարդիկը այսօրուան
ու կը մտածէր
թէ արդեօք
ինք ի՞նչ պիտի ընէր
եթէ իր ամանները
ուրիշ մէկը լուար

 

հանգիստ նստէ՞ր
թէ
ոտքի կանգնէր

զ

մէկիկ մէկիկ
գտած գնած էր
իր պնակները
Տիկին Պիաթրիս


վայելքով կը գործածէր
գուրգուրանքով
կը լուար
կը չորցնէր
ու կը տեղաւորէր


եթէ պնակ մը կոտրէր
սիրտն ալ հետը կը կոտրէր
կարծես իր կեանքէն
հոգի մը կը նուաղէր


սակայն ասի
շատոնց էր


եթէ պնակ մը կոտրէր
Տիկին Պիաթրիս
այլեւս չէր տխրեր
իր կեանքէն պարզապէս
հոգ մը կը նուազէր

է

եթէ ընտրութիւն ունենար`
ամուսինը
կամ լուացքի մեքենան
Տիկին Պիաթրիս
անշուշտ կ’ընտրէր
լուացքի մեքենան


առանց ամուսինի
կեանքը
ասանկ անանկ
կը շարունակուէր
առանց լուացքի մեքենայի
Տիկին Պիաթրիսին համար
կեանքը
տեղն ու տեղը
կանգ կ’առնէր


Տիկին Պիաթրիս
իր մեքենայով
ամբողջ աշխարհին
մեղքերը կը լուար
բոլորին
հաշիւները կը մաքրէր
ապա
լուացքը
մաքուր մաքուր
իր տանիքը կը փռէր

ը

ամեն առաւօտ
Տիկին Պիաթրիս
կը հագուէր
կը շքուէր
իսկ ամուսինը
զարմացած կը հարցնէր`
ո՞ւր կ’երթաս
Պիաթրիս

 

ոչ մէկ տեղ`
կը պատասխանէր
Տիկին Պիաթրիս
ու հագուած շքուած
իր նոր օրը կը դիմաւորէր

թ

իր տարիքը կը յիշէր
Տիկին Պիաթրիս
ու կ’ընկճուէր
ամեն անգամ
երբ ամուսինին նայէր

 

ստիպուած
Տիկին Պիաթրիս
կամ առաստաղը կը դիտէր
կամ ալ սալայատակը
երբ ամուսինին հետ խօսէր

ժ

սառնարանը
երբ պարապ ըլլար
Տիկին Պիաթրիս
կը խենթանար
պարապ սառնարանով
տուն կ’ըլլա՞ր
անշո΄ւշտ չէր ըլլար

 

իսկ երբ սառնարանը
կը լեցուէր
Տիկին Պիաթրիս
կը յուզուէր
չէ՞ որ
աշխարհի բնակչութեան
մեծ տոկոսը
օրուան հացի կարօտ էր
պատառը կոկորդէն
ինչպէ՞ս անցնէր
անկարելի էր

 

երբեմն խենթացած
յաճախ յուզուած
Տիկին Պիաթրիսին
տրամադրութիւնը
միշտ
սառնարանէն էր
կախուած

ժա

անկողինները
շատոնց բաժնած էր
Տիկին Պիաթրիս
այսպէս պատշաճ էր
թէ΄ իրեն համար
թէ΄ ամուսինին

 

ամեն մէկը
ունէր
իր բարձը
իր վերմակը
եւ իր երազը
չնայած
երազողը միայն
Տիկին Պիաթրիսն էր

ժբ

Տիկին Պիաթրիս
անշուշտ
ամուսինին անունը կը կրէր


ինչո՞ւ ընդուներ էր
ինքն ալ չէր գիտեր
այն ժամանակ
այդպէս էր


հիմա ըլլար
անշուշտ
իր անունը կը պահէր
չնայած
իր անունն ալ
հօ΄րը անունն էր

վերջաբան

հանդուրժել ամուսինին
դարձեր էր անհնար
ինք ասոր համա՞ր
եկեր էր աշխարհ

Տիկին Պիաթրիս
ամանները կը լուար
ու կը տրտնջար
եթէ այսօրուան խելքը ունենար
անշուշտ չէր ամուսնանար

 

իսկ երբ օր մը
ամուսինը անհանդուրժելի
աւանդեց իր հոգին
տրտմագին նստաւ
Տիկին Պիաթրիս
եւ վշտահար
հիւսեց անվերջ
գովքը
իր ամուսինին
լուսահոգի

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email