Տիկին Հռիփսիկ

25/09/2020

գիծ՝ արեւիկ

չորս տարեկան էր

երբ մայրը

անվերադարձ մեկնեցաւ

 

այլեւս մեծ ես`

իրեն ըսին

ու մէջքին գոգնոց մը

սեղմ կապեցին

 

չորս տարեկան էր

մէջքին գոգնոցը սեղմ կապած

փոքրիկ սնտուկին վրայ բարձրացաւ

որպէս խոհանոց ծառայող

գուռին հասաւ

ու աման լուալու սկսաւ

 

չորս տարեկան էր

աշխատելու սկսաւ

ու ամբողջ կեանք մը

անխոնջ աշխատեցաւ

լուսաբացին

երբ աչքերը բացաւ

Տիկին Հռիփսիկ

փորձեց յիշել

թէ ինչ օր էր`

 

երկուշաբթի՞

թէ երեքշաբթի

 

լուսաբացին

երբ աչքերը բացաւ

Տիկին Հռիփսիկ

չկրցաւ յիշել

թէ ինչ օր էր`

 

չորեքշաբթի՞

թէ հինգշաբթի

 

ինչ տարբերութիւն

թէ ինչ օր էր

եթէ

նոյն ցաւը պիտի ծամծմէր

եթէ

նոյն վիշտը պիտի ըմպէր

 

լուսաբացին

աչքերը բացաւ

Տիկին Հռիփսիկ

ու դիմաւորեց

նոյն օրը իր`

 

թերեւս ուրբաթ

կամ շաբաթ

քանի մը  քայլ

հազիւ առաւ

կրկին դուռը բացաւ

ու տուն մտաւ

Տիկին Հռիփսիկ

ստուգելու

թէ իր կեանքին կրակը

մարա՞ծ էր

թէ տակաւին վառած

երբ

բոլոր սիրելիները

աս աշխարհէն

մէկիկ մէկիկ

մեկնեցան

ունեցած չունեցածը

հաւաքեց Տիկին Հռիփսիկ

ունեցած չունեցածով

փոխադրուեցաւ

դէպի իր անցեալը

մերթ կատարեալ

մերթ անկատար

ամեն գիշեր

կը հանուէր

Տիկին Հռիփսիկ

կը հանէր օրուան ցաւը

կը հագնէր գիշերանոցը

եւ

կը յանձնուէր մահիճին

հին ցաւերուն պլլուած

հին ցաւերով պարուրուած

աչքերը կը փակէր

ու

ինչ լաւ որ

յիշել մը կայ`

կը մտմտար

Տիկին Հռիփսիկ

 

աչքերը կը բանար

ու

ինչ լաւ որ

մոռնալ մը կայ`

կը մրթմրթար

Տիկին Հռիփսիկ

պարանին վրայ

արեւուն տակ

փռեց

Տիկին Հռիփսիկ

իր լաթերը մաշած

 

իսկ երբ գիշերը

պարանին վրայ

փռուած մոռցաւ

իր լաթերը մաշած

արեւածագին

կրկին լուաց

Տիկին Հռիփսիկ

իր կեանքը մթամած

արդուկի սեղանին

ճմռթկուած իր կեանքը սփռած

արդուկեց Տիկին Հռիփսիկ

 

արդուկեց

անմրմունջ

արդուկեց

անտրտունջ

անգիտակից

թէ իր ձեռքին

ունեցած արդուկը հին

շատոնց էր փճացած

մէկիկ մէկիկ

քակեց

վերէն վար

այն բոլոր կոճակները

որոնք ժամանակին

մէկիկ մէկիկ

կոճկած էր

վարէն վեր

երբ

նորը գնեց

հինը չթափեց

 

նորը գնեց

հինը պահեց

հինունորին մէջ

իր կեանքը հանգուցեց

հիւրին

ոսկեզր յախճապակիով

հրամցուց սուրճը

իսկ ինք`

Տիկին Հռիփսիկ

ումպ ումպ ըմպեց

իր կեանքի պապակը լեղի

հին ու ճեղքուած

գաւաթով մը

անպնակ

ամեն կիրակի

եկեղեցին

նո՛յն աթոռին

նստաւ

Տիկին Հռիփսիկ

 

ետեւը

ձախ անկիւնը

իր տեղն էր

ինչպէս իւրաքանչիւր էակ

իր տեղն ունէր

աս աշխարհին մէջ

 

ամեն կիրակի

եկեղեցին

նոյն աթոռին

նստաւ

Տիկին Հռիփսիկ

 

ետեւը

ձախ անկիւնը

իր տեղն էր

սակայն դժբախտաբար

ինք մնաց անտեղ

աս աշխարհին մէջ

ըսե՞մ

թէ չըսեմ

մտածեց Տիկին Հռիփսիկ

 

կարծեմ աւելի լաւ է

չըսեմ`

մտմտաց Տիկին Հռիփսիկ

նախագահ մը գնաց

նախագահ մը եկաւ

իսկ Տիկին Հռիփսիկ

աւելը ձեռքը

աւլեց ու թափեց

աւլեց ու թափեց

աւլեց

ու

թափեց

ազատ էր

Տիկին Հռիփսիկ

ուզածը

կրնար ըսել

 

ոչ ասկէ

կը քաշուէր

ոչ ալ անկէ

սակայն ինք

ասոր անոր

ըսելիք չունէր

յիշատակ մը չնչին

բարակ ու կանանչ տերեւին մէջ

զետեղեց

ապա

մէյ մը աջէն

մէյ մը ձախէն

զգոյշ  փաթթեց

 

յիշատակներ չնչին

բայց թանկագին

որթատունկի

բարակ ու կանանչ տերեւներով

զգոյշ փաթթած

կաթսային մէջ

քով քովի շարեց

վրայ վրայի դիզեց

 

մաղ մաղ կրակին վրայ

ահա թթու բուրմունքը

Տիկին Հռիփսիկին

չնչին

բայց անգին

յիշատակներուն

սիրելիները իր

մէկիկ մէկիկ

մեկնեցան

դարձան լուսանկարներ

սեւ ու սպիտակ

շրջանակի մէջ զետեղուած

ապակիին ետեւը անցած

 

դարակին վրան շարուած

տարուէ տարի շատցած

սեւ ու սպիտակ

լուսանկարներուն դիմացը նստած

մեկնած իր սիրելիներուն հետ

դիմաւորեց Տիկին Հռիփսիկ

իր նոր տարին

միս մինակ

չորս տարեկան էր

երբ մայրը

անվերադարձ մեկնեցաւ

 

այլեւս մեծ ես`

իրեն ըսին

ու մէջքին գոգնոց մը

սեղմ կապեցին

 

չորս տարեկան էր

մէջքին գոգնոցը սեղմ կապած

փոքրիկ սնտուկին վրայ բարձրացաւ

որպէս խոհանոց ծառայող

գուռին հասաւ

ու աման լուալու սկսաւ

 

չորս տարեկան էր

աշխատելու սկսաւ

ու ամբողջ կեանք մը

անխոնջ աշխատեցաւ

մինչեւ որ

օրին մէկը

սպառած

քակեց գոգնոցը

փոքրիկ սնտուկին մէջ մտաւ

կծկուեցաւ

ու մօրը կողքին

հանգչեցաւ

անահիտ
2016-2017

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email