ի վերջոյ

ի վերջոյ

քալէ կ’ըսեն ու կը քալէ ամբոխը անփոփոխ առանց քեզի

ես եմ

ես եմ

Աղբիւր՝ Բագին 2020 Թիւ 1
Ծռմռած ժպիտը

Ծռմռած ժպիտը

Ինք կրնա՞ր մարդ սպաննել, չէ՞ որ ինք կը սիրեր մարդիկը՝ բոլոր մարդիկը: Թշնամին կը կրակէր. Ինք ալ սկսաւ կրակել...
Սէր եւ ատելութիւն

Սէր եւ ատելութիւն

մինակը կը քալէր փողոցներէն, արահետներէն, կը ժպտար տղուն, օդին մէջ անոր ձեռքը կը բռնէր, կը պարէր հետը եթերին մէջ, ու կը շշնջար. -Կը սիրեմ քեզ, շատ կը սիրեմ...
Ե՛ս քովդ կու գամ

Ե՛ս քովդ կու գամ

Հիմա ինք զինուորական համազգեստով էր, արդէն մարզուած էր եւ դէպի ռազմաճակատ կ'երթար
Հերիքնազ

Հերիքնազ

Իրեն մնաց միայն ա΄յն ինչ որ սրտին մէջ էր պահած
Ղազարոս

Ղազարոս

Թէյը թունդ էր, սուրճը հիլով, իսկ օղին անիսոնով
Տիկին Հռիփսիկ

Տիկին Հռիփսիկ

ոչ ասկէ կը քաշուէր ոչ ալ անկէ սակայն ինք ասոր անոր ըսելիք չունէր
Մարտիրոս

Մարտիրոս

մէյ մը աջ նայեցաւ Մարտիրոս մէյ մըն ալ ձախ ու հասկցաւ թէ միս մինակ էր աս աշխարհին վրայ
Տիկին Պիաթրիս

Տիկին Պիաթրիս

փնտռեց Տիկին Պիաթրիս փնտռտեց ամեն տեղ փնտռածը ի՞նչ էր ինքն ալ չէր գիտեր
Ծնունդս

Ծնունդս

Յունուար վեցին ես ծնայ Հուրը սրտիս կը մխայ Սուրը ճակտիս ես ծնայ
Մեծ Կոմիտաս

Մեծ Կոմիտաս

Պար կը պարեմ պար չի լինիր Եար կը սիրեմ եար չի լինիր
Գնացք

Գնացք

-Նիկողոս Սարաֆեան, «Գնացք», 1927
Ի վերջոյ

Ի վերջոյ

Եւ ինչ որ մնաց քեզի այս աղուոր Ճամբորդութենէն...